Pomnik Chałubińskiego

Pomnik Chałubińskiego Zwiedzając Zakopane nie można zapomnieć o najsłynniejszym w tym mieście pomniku, a mianowicie pomniku Tytusa Chałubińskiego, który stoi na skrzyżowaniu ulicy Chałubińskiego z ulicą Zamoyskiego. Był to lekarz i profesor patologii w Szkole Głównej w Warszawie. Był pionierem w leczeniu klimatycznym gruźlicy w Polsce. W Zakopanem był natomiast pionierem taternictwa. Gdy odkrył właściwości lecznicze w klimacie tatrzańskim zapoczątkował tam klimatyczne leczenie tej choroby. Interesowało go również życie górali, czyli obyczaje i kultura. Był założycielem m.in. szkoły koronkarskiej. Zbierał minerały, które można obecnie oglądać w muzeum Tatrzańskim. Był też współzałożycielem Towarzystwa Tatrzańskiego w Krakowie. Przebywając w Zakopanem tam również zmarł, a jego ciało spoczywa na Pęksowym Brzyzku. Pomnik Chałubińskiego powstał wg pomysłu Witkiewicza i Jana Nalborczyka. Pod kolumną z popiersiem siedzi słynna legenda Zakopanego, czyli Jana Krzeptowski znany wszystkim jako góral Sabała, który był przyjacielem Chałubińskiego. W 1898 roku powstała kaplica pw. Świętego Krzyża na ziemi, którą hrabia Zamoyski ofiarował Adamowi Chmielowskiemu. Jest to bardzo skromna kaplica w tradycyjnym zakopiańskim stylu. Kaplicę wybudowało sześciu zakonników. Obecnie w klasztorze mieszkają siostry Albertynki, natomiast Bracia Albertyni mają swoją pustelnię św. Brata Alberta pochodzącą z początku XX wieku, która stoi na terenie ogrodu należącego do Sióstr Albertynek. Do kaplicy może wejść każdy turysta, który akurat przemierza niebieski szlak prowadzący z Kuźnic na Halę Kondratową na Giewont. Klasztor oraz pustelnię nawiedził papież Jan Paweł II 6 czerwca 1997 roku. Wcześniej też kilkakrotnie tam przebywał jeszcze jako ks. Karol Wojtyła, kiedy schodził tamtędy z Giewontu, albo drugi raz, kiedy z grupą studentek wyruszył na Polanę Kalatówki podziwiać pięknie kwitnące krokusy. Warto zatem zatrzymać się na chwilę w kaplicy wędrując szlakiem, można odpocząć, pomodlić się i nabrać sił na dalszą górską wędrówkę, wszak droga na Giewont do łatwych nie należy.

Zabytki Zakopanego

Zabytki Zakopanego Nie było w Zakopanem takiej sprawy czy jakiejkolwiek inwestycji, która nie zainteresowała by hrabiego Władysława Zamoyskiego. Na przełomie XIX i XX wieku, gdy Polska była pod Zaborami, to Zakopane miało swojego Zamoyskiego, któremu zawdzięcza chociażby nowoczesne, jak na tamte czasy uzdrowisko. Miał również zwój udział w budowie zakopiańskiej kolei, wodociągów, elektrowni, walce o Morskiego Oko i powołał fundację „Zakłady Kórnickie”. Z własnych pieniędzy wznosił budynki i urządzenia potrzebne dla funkcjonowania oświaty, sportu czy kultury. Wspierał także stowarzyszenia i społeczne inicjatywy. To właśnie tworzył klimat ówczesnego Zakopanego. Dla niego zawsze były ważniejsze potrzeby całej zakopiańskiej społeczności, niż jego własne. Jego patriotyzm, to patriotyzm pracy organicznej, uporczywej obrony stanu posiadania. Nawet w obecnym czasie patriotyzm Zamoyskiego wydaje się być jak najbardziej zrozumiały. To dzięki niemu Zakopane rozwijało się w szybkim tempie i stało się perełką dla turystów. Zamoyski zrobił wiele dla Zakopanego, a efekty jego pracy można podziwiać do dzisiaj. Kościół ten wybudowany został na początku XVIII wieku w Zakrzowie. Gdy na początku XX wieku wzniesiono tam kolejną świątynię, to kościół zaczął niszczeć. Staraniem wielu ludzi 2 lata po zakończeniu drugiej wojny światowej kościół ten został przeniesiony do Zakopanego i stanął na tamtejszej Harendzie. Mimo generalnego remontu, jego kształt został wiernie odtworzony, a obok stanęła wieża z 1840 roku. We wnętrzu kościoła znajdują się barokowe ołtarze sprowadzone z Książa Wielkiego. W głównym ołtarzu namalowana jest postać św. Jana patrona kościoła, a w prawym ołtarzu jest żłobek betlejemski, w lewym natomiast scena Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. W szopce pasterzami są górale z Harendzy, a scena Wniebowzięcia ma w tle krajobraz Podhala. W kościele znajduje się m.in. obraz Chrystusa Króla namalowany na desce przez nieznanego artystę. Są też figurki Apostołów pięknie wyrzeźbione, dwie ludowe drewniane kapliczki i nieużywana chrzcielnica przeniesiona ze Starego Kościoła w Zakopanem.

Kaplica na Jaszczurówce

Kaplica na Jaszczurówce Świątynia ta powstała na początku XX wieku, a zaprojektował ją Stanisław Witkiewicz. Kaplica Najświętszego Serca Jezusa obecnie jest kościołem filialnym parafii w Toporowej Czyrhli. Kaplica ta jest kolejnym przykładem typowo zakopiańskiego stylu. Świątynia ma konstrukcję zrębową i opiera się na wysokiej podmurówce z kamienia. Kaplicę otaczają arkadowe podcienie. Na dachu jest bardzo niewielka wieżyczka, w której znajduje się dzwon rozbrzmiewający oczywiście do dzisiaj. Wnętrze kapliczki tworzy jedna nawa i prostokątne prezbiterium. Ołtarz główny jest drewniany i przypomina chatę góralską. Ołtarz ten wykonany został w Zakopiańskiej Szkole Przemysłu Drzewnego. Natomiast ołtarze boczne są również z drewna, ale pochodzą z lat 50-tych XX wieku. W oknach prezbiterium znajdują się witraże wg projektu Witkacego. Na ścianie tęczowej jest rzeźba kapliczki i malowane na szkle stacje Drogi Krzyżowej. W kapliczce jest także żyrandol, którego pochodzenie datowane jest na okres drugiej wojny światowej.

Muzeum Tatrzańskie

Muzeum Tatrzańskie Muzeum Tatrzańskie jest najstarszym muzeum regionalnym w kraju. Jego początki sięgają do 1888 roku, kiedy to założone zostało muzeum przyrodnicze dla uczczenia pamięci dr Tytusa Chałubińskiego. Muzeum ma w swoich zbiorach florę i faunę Tatr, dzieje geologiczne oraz tatrzańskie jaskinie. Jest także spora kolekcja mchów licząca ponad 2700 wyjątkowych okazów, które zbierał Chałubiński. Jest też kolekcja 140 porostów oraz zbiory zoologiczne. Wśród kolekcji wyróżnia się zbiór motyli z Tatr i Podtatrza oraz kolekcja tatrzańskich ważek. Zbiory geologiczne to ponad dwutysięczna kolekcja skał, minerałów i skamieniałości. Warto również zwrócić uwagę na zbiór skamieniałości fauny morskiej, tj. amonitów, jeżowców czy małż. Natomiast dział etnograficzny tego muzeum to przede wszystkim rzemiosło artystyczne i sztuka ludowa. Znajdziemy tutaj sprzęt pasterski i domowy, kolekcję strojów, malarstwo na szkle, hafty, wyroby metalowe oraz grafiki. Sporą kolekcję stanowią również portrety zakopiańskich artystów, polityków czy sportowców.

Kategoria: Zakopane. Tagi: GOPR, muzeum, tatry, tatrzańskie